مقایسه انواع روش های آبکاری فلزات

Drag to rearrange sections
Rich Text Content

مقاله ای که امروز قصد داریم برای شما مورد بررسی قرار دهیم راجع به مقایسه انواع روش های آبکاری فلزات است، اگر می خواهید در این باره بیشتر بدانید پس تا انتهای مطالب با ما همراه باشید چرا که خالی از لطف نیست.

حتما شما هم تا به حال اسم آبکاری فلزات به گوشتان خورده است، شاید برخی از شما حتی درباره آن اطلاعاتی داشته باشید، اما روی سخن ما با آن دسته از عزیزان است که اطلاعات دقیقی در این باره ندارند، اگر نمی دانید که آبکاری فلزات چیست و چگونه انجام می شود یا اصلا برای کدام یک از فلزات باید این کار را انجام داد پس ادامه ی مطالب را مطالعه کنید چرا که پاسخ تمامی سوالات خود را می توانید بیابید.

آبکاری فلزات چیست؟

پیش از این که بخواهیم به مقایسه انواع روش های آبکاری فلزات بپردازیم بهتر است مختصر توضیحی راجع به خود آبکاری فلزات داشته باشیم تا آن دسته از عزیزانی که اطلاعات کافی ندارند به خوبی با آن آشنا شوند. به روشی که با استفاده از آن بتوان مقاومت فلز را بالا برد آبکاری فلزات گفته می شود، با به کار گیری این روش می توان مقاومت فلز را در برابر خوردگی، اکسیداسیون، ضربه، فشار، سایش ودر کل هر آن چه که فلز را از بین ببرد بیشتر کرد. برای این کار لایه ای از فلز را روی فلز ساخته شده قرار می دهند تا در شرایط محیطی نامطلوب از بین نرود. لازم به ذکر است که فلز عایق از فلزی که قرار است آبکاری شود محکم تر و بادوام تر است.

انواع روش های آبکاری فلزات

آبکاری فلزات انواع مختلفی دارد که هر یک از آن با نوع خاصی از فلز انجام می شوند که به شرح زیر است:

آبکاری با نیکل

از جمله مهم ترین فلزاتی که در آبکاری بسیار مورد استفاده قرار می گیرد می توان به نیکل اشاره کرد، نیکل، رنگ سفید متمایل به زرد دارد، خاصیت آن این است که به راحتی صیقل می خورد، قدرت انبساط و انقباض پذیری بالایی نیز دارد. از دیگر ویژگی های آن می توان به جوش پذیر بودن و مغناطیسی بودن آن اشاره کرد. از این روش آبکاری بیشتر برای سطوحی که می خواهند جلا داشته و در برابر خوردگی مقاوم باشد استفاده می کنند.

آبکاری با کروم

روکش هایی که با استفاده از کروم ایجاد شده اند شبیه به نقره اند که با این توصیف که سفیدی آن ها متمایل به آبی است، سطوحی که با استفاده از این روش آبکاری می شوند تا 65 درصد صیقلی هستند جالب است بدانید که در گذشت زمان خاصیت انعکاس آبکاری هایی که با نقره و نیکل انجام شده به مرور کم می شود این درحالیست که آبکاری کروم هیچ تغییری نخواهد کرد. در صورتی که می خواهید از کروم برای آبکاری استفاده کنید باید این را بدانید که لایه های آن قابل جوش نیستند و قابل رنگ کاری نیز نمی باشند.

آبکاری با مس

مس خاصیتی کش سان مانند دارد که پاره نمی شود از همین رو رسانای بسیار خوبی برای گرما و برق است، مس به نسبت عنصر هیدروژن نجیب تر بوده به همین دلیل علاوه بر این که در برابر آب و محلول های نمک دار مقاوم است بلکه در مقاومت بسیار خوبی نیز در برابر اسیدهایی که اکسیده کننده نیستند نیز دارد.

آبکاری با روی

روی نوعی فلز سفید رنگ متمایل به آبی است که شکنندگی آن بیش از 100 درجه سانتیگراد و نرمی آن چیزی در حدود 100 تا 200 درجه سانتیگراد است، از قابلیت انحنا و انبساط برخوردار بوده به نحوی که می توان آن را به ورقه های نازک تبدیل کرد. در صورتی که بیش از 200 درجه سانتیگراد برسند شکننده می شوند. روی یک عایق بسیار خوب در برابر خوردگی به شمار می آید.

آبکاری با کادمیوم

کادمیوم از نظر رنگی به بسیار شبیه به نقره بوده و سفید می باشد، از لحاظ ویژگی تقریبا مانند روی است، این لایه متناسب برای لحیم کاری می باشد. این که حفاظت ضد خوردگی کادمیوم چقدر است به محیط خورنده مرتبط است. لازم به ذکر است که فلز کادمیوم خاصیت مسموم کنندگی دارد در نتیجه هیچ گاه نباید از آن برای صنایع غذایی یا مواردی که همیشه در دسترس است استفاده کرد.

آبکاری با قلع

قلع نوعی فلز به رنگ سفید نقره ای می باشد که بسیار هم براق است، مقاومت آن برای درجه حرارت و آب و هوای معمولی بسیار مناسب می باشد، به جهت ویژگی های خاصی که دارد اسیدها و بازهای ضعیف به ندرت روی آن تاثیر منفی دارند. مورد مناسبی برای لحیم محسوب می شود. برخلاف نوع قبلی که سمی بود اما فلز قلع سمی نیست در نتیجه برای هر سطحی می توان از آن استفاده کرد، از جمله موارد استفاده آن می توان به پوشش قطعات صنعتی مواد غذایی و صنعت کنسرو سازی اشاره کرد. جالب است بدانید که حتی برای صنعت برق نیز از این فلز استفاده می کنند تنها به جهت خاصیت لحیم کاری که دارد.

آبکاری با نقره

همه ی ما با نقره تا حدودی آشنایی داریم و می دانیم که از آن بیشتر برای زیوآلات استفاده می شود، با توجه به ساختار آن سه نوع ماده به نام های اسید کلریدریک، اسید سولفوریک و اسید استیک به صورت بسیار جزئی روی آن تاثیر می گذارند. در صورتی که فلزسفید رنگ نقره در معرض ارتباط مستقیم با ترکیبات گوگرد دار و سولفور هیدروژن قرار بگیرد به رنگ سیاه تبدیل می شود  و دیگر براق نخواهد بود. این فلز به گونه ای است که محلول های نمکی، غذایی و اکسیژن روی آن تاثیری ندارد.

آبکاری با طلا

گران ترین نوع آبکاری مربوط به آبکاری با طلا است که به رنگ زرد می باشد، این نوع فلز در طبیعت به صورت طبیعی پیدا می شود. فلز طلا تقریبا در برابر تمامی عناصر از جمله اتمسفر، آب، محلول های نمکی و حتی اسیدهای مقاوم و آسیب نا پذیر است، تنها ماده ای که می تواند روی آن موثر باشد اسید کلریدریک و تیزاب است که شامل یک حجم نیتریک و سه حجم اسید کلریدریک می باشد که می توانند این فلز را در خود حل کنند.

آبکاری با فلزات گروه پلاتین

به طور کلی به فلزهای پلاتین، پالادیوم، رودیوم، روتنیوم، اسمیوم و اریدیوم فزات گروه پلاتین گفته می شود، به دلیل قیمت بالایی که دارند سعی می شود برای پوشش کاری سایر فلزات به کار برده شود، از جمله کاربرد فلزات گروه پلاتین می توان به صنعت تجهیزات آزمایشگاهی پیشرفته و مدرن، استفاده در صنعت الکتروتکنیک، زرگری و حتی در صنایع شیمیایی به عنوان کاتالیزور اشاره کرد.

 

آبکاری پلاستیک چیست؟

به بیان کاملا ساده و قابل فهم آبکاری پلاستیک به یکسری فرآیند گفته می شود که طی انجام این مراحل اجسام پلاستیکی با استفاده از لایه هایی از جنس فلز و یا غیر فلز پوشانده می شوند. مهم ترین هدف ایجاد این پوشش دستیابی پیدا کردن به یک کاربرد مناسب و ایده آل در صنعت، تولید وسایل تزئیناتی با سطوح زیباتر و در نهایت صرفه جویی کردن در هزینه ها انجام شود.

 

rich_text    
Drag to rearrange sections
Rich Text Content
rich_text    

Page Comments